Ramayana Half-Verse Concordance 2.11, 2.13

दशरथस्य वैक्लव्यम्. Built from structured/verses.jsonl. Rows are monotone-aligned half-verse/pāda-like units split at । and ॥, so verse-number boundary differences can appear as inserted or shifted line rows.

83 aligned line rows across 7 source streams.

Columns:
gor-kn 53 lines gor-hi 53 lines crit 31 lines gr 76 lines dr-mula 53 lines gr-iitk 60 lines iitk 51 lines
#gor-kngor-hicritgrdr-mulagr-iitkiitk
1#1aಅತದರ್ಹಂ ಮಹಾರಾಜಂ ಶಯಾನಮತಥೋಚಿತಮ್ ।2.13.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम् ।2.11.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम् ।2.13.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम् ।2.13.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम्।2.13.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम् ।2.13.1aअतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम्।
2#1bಯಯಾತಿಮಿವ ಪುಣ್ಯಾಂತೇ ದೇವಲೋಕಾತ್ಪರಿಚ್ಯುತಮ್ ॥2.13.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात् परिच्युतम् ॥ १ ॥2.11.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात्परिच्युतम् ॥2.11.1॥2.13.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात्परिच्युतम् ॥ 2.13.1 ॥2.13.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात्परिच्युतम् ॥ 2.13.1 ॥2.13.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात्परिच्युतम् ॥ २।१३।१ ॥2.13.1bययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात्परिच्युतम्॥2.13.1॥
3#2aಅನರ್ಥರೂಪಾ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಾ ಹ್ಯಭೀತಾ ಭಯದರ್ಶಿನೀ ।2.13.2aअनर्थरूपासिद्धार्था ह्यभीता भयदर्शिनी ।2.11.2aअनर्थरूपा सिद्धार्था अभीता भयदर्शिनी ।2.13.2aअनर्थरूपा सिद्धार्थाह्यभीता भयदर्शिनी ।2.13.2aअनर्थरूपा सिद्धार्थाह्यभीता भयदर्शिनी।2.13.2aअनर्थरूपा सिद्धार्थाह्यभीता भयदर्शिनी ।2.13.2aअनर्थरूपा सिद्धार्था ह्यभीता भयदर्शिनी।
4#2bಪುನರಾಕಾರಯಾಮಾಸ ತಮೇವ ವರಮಂಗನಾ ॥2.13.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥ २ ॥2.11.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥2.11.2॥2.13.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥ 2.13.2 ॥2.13.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥ 2.13.2 ॥2.13.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥ २।१३।२ ॥2.13.2bपुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना॥2.13.2॥
52.13.12aशेषः ।
62.13.12a‘न ते करिष्यामि वचः’ इत्युक्त्वापि धर्मपाशबद्धतया पश्चात्तप्तः पुनस्तां सान्त्वयति त्रयोदशेअतदर्हमित्यादि श्लोकद्वयमेकान्वयम् ।
72.13.12bअतदर्हं तादृश दुःखानर्हम् ।
82.13.12cअतथोचितम् अधःशयनानुचितम् ।
92.13.12dअनर्थरूपा पापरूपा ।
102.13.12eअसिद्धार्था अनिष्पन्नप्रयोजनो ।
112.13.12fअभीता लोकापवादभीतिरहिता ।
122.13.12gभयदर्शिनी ।
132.13.12hदशरथस्येति शेषः ।
142.13.12iयद्वा अभयदर्शिनी दशरथस्य भयमपश्तीत्यर्थः ।2.13.12bयद्वा अभयदर्शिनी दशरथस्य भयमपश्तीत्यर्थः ।
152.13.12jतमेव वरं पूर्वदत्तमेव वरमुद्दिश्य महाराजम् आकारयामास सम्बोधयामास ।2.13.12cतमेव वरं पूर्वदत्तमेव
वरमुद्दिश्य महाराजम् आकारयामास सम्बोधयामास ।
162.13.12kयद्वा दातव्यत्वेन ग्राहयामासेत्यर्थः ।2.13.12dयद्वा दातव्यत्वेन
ग्राहयामासेत्यर्थः ।
172.13.12lवस्तुतस्त्वेकवचनस्वारस्यात् वरं श्रेष्ठं दशरथं स्वाभिमतकथनायाह्वयामासेत्यर्थः ॥ 2.13.12 ॥2.13.12eवस्तुतस्त्वेकवचनस्वारस्यात् वरं श्रेष्ठं दशरथं
स्वाभिमतकथनायाह्वयामासेत्यर्थः ॥ २।१३।१२ ॥
18#3aತ್ವಂ ಕತ್ಥಸೇ ಮಹಾರಾಜ ಸತ್ಯವಾದೀ ದೃಢವ್ರತಃ ।2.13.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः ।2.11.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः ।2.13.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः ।2.13.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः।2.13.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः ।2.13.3aत्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः।
19#3bಮಮ ಚೇದಂ ವರಂ ಕಸ್ಮಾದ್ ವಿಧಾರಯಿತುಮಿಚ್ಛಸಿ ॥2.13.3bमम चेदं वरं कस्माद् विधारयितुमिच्छसि ॥ ३ ॥2.11.3bमम चेमं वरं कस्माद्विधारयितुमिच्छसि ॥2.11.3॥2.13.3bमम चेमं वरं कस्माद्विधारयितुमिच्छसि ॥ 2.13.3 ॥2.13.3bमम चेमं वरं कस्माद्विधारयितुमिच्छसि ॥ 2.13.3 ॥2.13.3bमम चेमं वरं कस्माद्विधारयितुमिच्छसि ॥ २।१३।३ ॥2.13.3bमम चेमं वरं कस्माद्विधारयितुमिच्छसि॥2.13.3॥
20#4aಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ರಾಜಾ ದಶರಥಸ್ತದಾ ।2.13.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा ।2.11.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा ।2.13.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा ।2.13.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा।2.13.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा ।2.13.4aएवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा।
21#4bಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮುಹೂರ್ತಂ ವಿಹ್ವಲನ್ನಿವ ॥2.13.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूर्तं विह्वलन्निव ॥ ४ ॥2.11.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूर्तं विह्वलन्निव ॥2.11.4॥2.13.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूत्त विह्वलन्निव ॥ 2.13.4 ॥2.13.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूत्त विह्वलन्निव ॥ 2.13.4 ॥2.13.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूत्त विह्वलन्निव ॥ २।१३।४ ॥2.13.4bप्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूर्तं विह्वलन्निव॥2.13.4॥
22#5aಮೃತೇ ಮಯಿ ಗತೇ ರಾಮೇ ವನಂ ಮನುಜಪುಂಗವೇ ।2.13.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.11.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुंगवे ।2.13.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.13.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे।2.13.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.13.5aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे।
23#5bಹಂತಾನಾರ್ಯೇ ಮಮಾಮಿತ್ರೇ ಸಕಾಮಾ ಸುಖಿನೀ ಭವ ॥2.13.5bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव ॥ ५ ॥2.11.5bहन्तानार्ये ममामित्रे रामः प्रव्राजितो वनम् ॥2.11.5॥2.13.5bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव ॥ 2.13.5 ॥2.13.5bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव ॥ 2.13.5 ॥2.13.5bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव ॥ २।१३।५ ॥2.13.5bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव॥2.13.5॥
242.13.45विह्वलन् मूर्च्छन् ॥ 2.13.45 ॥2.13.45विह्वलन् मूर्च्छन् ॥ २।१३।४५ ॥
25#6aಸ್ವರ್ಗೇಽಪಿ ಖಲು ರಾಮಸ್ಯಕುಶಲಂ ದೈವತೈರಹಮ್ ।2.13.6aस्वर्गेऽपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम् ।2.13.6aस्वर्गेपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम् ।2.13.6aस्वर्गेपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम्।2.13.6aस्वर्गेपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम् ।2.13.6aस्वर्गेऽपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम्।
26#6bಪ್ರತ್ಯಾದೇಶಾದಭಿಹಿತಂ ಧಾರಯಿಷ್ಯೇ ಕಥಂ ಬತ ॥2.13.6bप्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्ये कथं बत ॥ ६ ॥2.13.6bप्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्ये कथं बत ॥ 2.13.6 ॥2.13.6bप्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्€ये कथं बत ॥ 2.13.6 ॥2.13.6bप्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्ये कथं बत ॥ २।१३।६ ॥2.13.6bप्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्ये कथं बत॥2.13.6॥
27#7aಕೈಕೇಯ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಕಾಮೇನ ರಾಮಃ ಪ್ರವ್ರಾಜಿತೋ ವನಮ್ ।2.13.7aकैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो वनम् ।2.13.7aकैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो मया ।2.13.7aकैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो मया।2.13.7aकैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो मया ।2.13.7aकैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो मया।
28#7bಯದಿ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರವೀಮ್ಯೇತತ್ ತದಸತ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥2.13.7bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत् तदसत्यं भविष्यति ॥ ७ ॥2.11.6aयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ।2.13.7bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ 2.13.7 ॥2.13.7bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ 2.13.7 ॥2.13.7bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ २।१३।७ ॥2.13.7bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति॥2.13.7॥
29#8aಅಪುತ್ರೇಣ ಮಯಾ ಪುತ್ರಃ ಶ್ರಮೇಣ ಮಹತಾಮಹಾನ್ ।2.13.8aअपुत्रेण मया पुत्रः श्रमेण महता महान् ।2.13.8aअपुत्रेण मया पुत्रः श्रमेण महता महान् ।2.13.8aअपुत्रेण मया पुत्रः श्रमेण महता महान्।2.13.8aअपुत्रेण मया पुत्रः श्रमेण महता महान् ।2.13.8aअपुत्रेण मया पुत्रश्श्रमेण महता महान्।
30#8bರಾಮೋ ಲಬ್ಧೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸ ಕಥಂ ತ್ಯಜ್ಯತೇಮಯಾ ॥2.13.8bरामो लब्धो महातेजाः स कथं त्यज्यते मया ॥ ८ ॥2.13.8bरामो लब्धो महाबाहुः स कथं त्यज्यते मया ॥ 2.13.8 ॥2.13.8bरामो लब्धो महाबाहुः स कथं त्यज्यते मया ॥ 2.13.8 ॥2.13.8bरामो लब्धो महाबाहुः स कथं त्यज्यते मया ॥ २।१३।८ ॥2.13.8bरामो लब्धो महाबाहुस् सकथं त्यज्यते मया॥2.13.8॥
31#9aಶೂರಶ್ಚ ಕೃತವಿದ್ಯಶ್ಚ ಜಿತಕ್ರೋಧಃ ಕ್ಷಮಾಪರಃ ।2.13.9aशूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः ।2.13.9aशूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः ।2.13.9aशूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः।2.13.9aशूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः ।2.13.9aशूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधो क्षमापरः।
32#9bಕಥಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಯಾ ರಾಮೋ ವಿವಾಸ್ಯತೇ ॥2.13.9bकथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ ९ ॥2.13.9bकथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ 2.13.9 ॥2.13.9bकथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ 2.13.9 ॥2.13.9bकथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ २।१३।९ ॥2.13.9bकथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते॥2.13.9॥
33#10aಕಥಮಿಂದಿವರಶ್ಯಾಮಂ ದೀರ್ಘಬಾಹುಂ ಮಹಾಬಲಮ್ ।2.13.10aकथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम् ।2.13.10aकथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम् ।2.13.10aकथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम्।2.13.10aकथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम् ।2.13.10aकथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम्।
34#10bಅಭಿರಾಮಮಹಂ ರಾಮಂ ಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿದಂಡಕಾನ್ ॥2.13.10bअभिराममहं रामं स्थापयिष्यामि दण्डकान् ॥ १० ॥2.13.10bअभिराममहं रामं प्रेषयिष्यामि दण्डकान् ॥ 2.13.10 ॥2.13.10bअभिराममहं रामं प्रेषयिष्यामि दण्डकान् ॥ 2.13.10 ॥2.13.10bअभिराममहं रामं प्रेषयिष्यामि दण्डकान् ॥ २।१३।१० ॥2.13.10bअभिराममहं रामं प्रेषयिष्यामि दण्डकान्॥2.13.10॥
352.13.810अपरित्यागे हेत्वन्तराणि दर्शयति–अपुत्रेणेत्यादि ॥ 2.13.810 ॥2.13.810अपरित्यागे हेत्वन्तराणि दर्शयति--अपुत्रेणेत्यादि ॥ २।१३।८१० ॥
36#11aಸುಖಾನಾಮುಚಿತಸ್ಯೈವ ದುಃಖೈರನುಚಿತಸ್ಯ ಚ ।2.13.11aसुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च ।2.13.11aसुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च ।2.13.11aसुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च।2.13.11aसुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च ।2.13.11aसुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च।
37#11bದುಃಖಂ ನಾಮಾನುಪಶ್ಯೇಯಂ ಕಥಂ ರಾಮಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ॥2.13.11bदुःखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः ॥ ११ ॥2.13.11bदुःखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः ॥ 2.13.11 ॥2.13.11bदुःखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः ॥ 2.13.11 ॥2.13.11bदुःखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः ॥ २।१३।११ ॥2.13.11bदुखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः॥2.13.11॥
38#12aಯದಿ ದುಃಖಮಕೃತ್ವಾತು ಮಮ ಸಂಕ್ರಮಣಂ ಭವೇತ್ ।2.13.12aयदि दुःखमकृत्वा तु मम सङ्क्रमणं भवेत् ।2.13.12aयदि दुःखमकृत्वाद्य मम सङ्क्रमणं भवेत्।2.13.12aयदि दुःखमकृत्वाऽद्य मम संक्रमणं भवेत्।
39#12bಅದುಃಖಾರ್ಹಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಯ ತತಃ ಸುಖಮವಾಪ್ನುಯಾಮ್ ॥2.13.12bअदुःखार्हस्य रामस्य ततः सुखमवाप्नुयाम् ॥ १२ ॥2.13.12bअदुःखार्हस्य रामस्य ततः सुखमवाप्नुयाम् ॥ 2.13.12 ॥2.13.12bअदुःखार्हस्य रामस्य ततस् सुखमवाप्नुयाम्॥2.13.12॥
40#13aನೃಶಂಸೇ ಪಾಪಸಂಕಲ್ಪೇ ರಾಮಂ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಮ್ ।2.13.13aनृशंसे पापसङ्कल्पे रामं सत्यपराक्रमम् ।2.13.13aनृशंसे पापसङ्कल्पे रामं सत्यपराक्रमम् ।2.13.13aनृशंसे पापसङ्कल्पे रामं सत्यपराक्रमम्।2.13.13aनृशंसे पापसङ्कल्पे रामं सत्यपराक्रमम् ।2.13.13aनृशंसे पापसङ्कल्पे रामं सत्यपराक्रमम्।
41#13bಕಿಂ ವಿಪ್ರಿಯೇಣ ಕೈಕೇಯೀ ಪ್ರಿಯಂ ಯೋಜಯಸೇ ಮಮ ॥2.13.13bकिं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम ॥ १३ ॥2.13.13bकिं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम ॥ 2.13.13 ॥2.13.13bकिं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम ॥ 2.13.13 ॥2.13.13bकिं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम ॥ २।१३।१३ ॥2.13.13bकिं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम॥2.13.13॥
42#14aಅಕೀರ್ತಿರತುಲಾ ಲೋಕೇ ಧ್ರುವಃ ಪರಿಭವಿಶ್ಯತಿ ।2.13.14aअकीर्तिरतुला लोके ध्रुवं परिभविष्यति ।2.11.6bअकीर्तिरतुला लोके ध्रुवं परिभवश्च मे ॥2.11.6॥2.13.14अकीर्त्तिरतुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ॥ 2.13.14 ॥2.13.14अकीर्तिरतुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ॥ 2.13.14 ॥2.13.14अकीर्त्तिरतुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ॥ २।१३।१४ ॥2.13.14aअकीर्तिरतुला लोके ध्रुवं परिभवश्च मे।
43#14bತಥಾ ವಿಲಪತಸ್ತಸ್ಯ ಪರಿಭ್ರಮಿತಚೇತಸಃ ॥2.13.14bतथा विलपतस्तस्य परिभ्रमितचेतसः ॥ १४ ॥2.11.7aतथा विलपतस्तस्य परिभ्रमितचेतसः ।2.13.15aतथा विलपतस्तस्य परभ्रमितचेतसः ।2.13.15aतथा विलपतस्तस्य परभ्रमितचेतसः।2.13.15aतथा विलपतस्तस्य परभ्रमितचेतसः ।2.13.14bतथा विलपतस्तस्य परिभ्रमितचेतसः॥2.13.14॥
44#15aಅಸ್ತಮಭ್ಯಾಗಮತ್ ಸೂರ್ಯೋ ರಜನೀಚಾಭ್ಯವರ್ತತ ।2.13.15aअस्तमभ्यागमत् सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत ।2.11.7bअस्तमभ्यगमत्सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत ॥2.11.7॥2.13.15bअस्तमभ्यागमत् सूर्योरजनी चाभ्यवर्त्तत ॥ 2.13.15 ॥2.13.15bअस्तमभ्यागमत् सूर्योरजनी चाभ्यवर्त्तत ॥ 2.13.15 ॥2.13.15bअस्तमभ्यागमत् सूर्योरजनी चाभ्यवर्त्तत ॥ २।१३।१५ ॥2.13.15aअस्तमभ्यगमत्सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत।
45#15bಸಾ ತ್ರಿಯಾಮಾ ತದಾರ್ತಸ್ಯ ಚಂದ್ರಮಂಡಲಮಂಡಿತಾ ॥2.13.15bसा त्रियामा तदार्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता ॥ १५ ॥2.11.8aस त्रियामा तथार्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता ।2.13.16aसा त्रियामा तथार्त्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता ।2.13.16aसा त्रियामा तथार्त्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता।2.13.16aसा त्रियामा तथार्त्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता ।2.13.15bसा त्रियामा तथार्त्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता॥2.13.15॥
46#16aರಾಜ್ಞೋ ವಿಲಪಮಾನಸ್ಯ ನ ವ್ಯಭಾಸತ ಶರ್ವರೀ ।2.13.16aराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी ।2.11.8bराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी ॥2.11.8॥2.13.16bराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी ॥ 2.13.16 ॥2.13.16bराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी ॥ 2.13.16 ॥2.13.16bराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी ॥ २।१३।१६ ॥2.13.16aराज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी।
47#16bಸದೈವೋಷ್ಣಂ ವಿನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ವೃದ್ಧೋ ದಶರಥೋ ನೃಪಃ ॥2.13.16bसदैवोष्णं विनिःश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः ॥ १६ ॥2.11.9aतथैवोष्णं विनिःश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः ।2.13.17aतथैवोष्णं विनिश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः ।2.13.17aतथैवोष्णं विनिश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः।2.13.17aतथैवोष्णं विनिश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः ।2.13.16bतथैवोष्णं विनिश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः॥2.13.16॥
48#17aವಿಲಲಾಪಾರ್ತವದ್ದುಃಖಂ ಗಗನಾಸಕ್ತಲೋಚನಃ ।2.13.16aविललापार्तवद् दुःखं गगनासक्तलोचनः ।2.11.9bविललापार्तवद्दुःखं गगनासक्तलोचनः ॥2.11.9॥2.13.17bविललापार्त्तद्दुःखं गगनासक्तलोचनः ॥ 2.13.17 ॥2.13.17bविललापार्त्तद्दुःखं गगनासक्तलोचनः ॥ 2.13.17 ॥2.13.17bविललापार्त्तद्दुःखं गगनासक्तलोचनः ॥ २।१३।१७ ॥2.13.17aविललापार्तवद्युखं गगनासक्तलोचनः।
49#17bನ ಪ್ರಭಾತಂ ತ್ವಯೇಚ್ಛಾಮಿ ನಿಶೇ ನಕ್ಷತ್ರಭೂಷಿತೇ ॥2.13.16bन प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषिते ॥ १६ ॥2.11.10aन प्रभातं त्वयेच्छामि मयायं रचितोऽञ्जलिः ।2.13.18aन प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषणे ।2.13.18aन प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषणे।2.13.18aन प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषणे ।2.13.17bन प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषणे॥2.13.17॥
50#18aಕ್ರಿಯತಾಂ ಮೇ ದಯಾ ಭದ್ರೇ ಮಯಾಯಂ ರಚಿತೋಽಂಜಲಿಃ ।2.13.18aक्रियतां मे दया भद्रे मयायं रचितोऽञ्जलिः ।2.13.18bक्रियतां मे दया भद्रे मयायं रचितो ऽञ्जलिः ॥ 2.13.18 ॥2.13.18bक्रियतां मे दया भद्रे मयायं रचितोऽञ्जलिः ॥ 2.13.18 ॥2.13.18bक्रियतां मे दया भद्रे मयायं रचितो ऽञ्जलिः ॥ २।१३।१८ ॥2.13.18aक्रियतां मे दया भद्रे मयाऽयं रचितोऽञ्जलिः।
51#18bಅಥವಾ ಗಮ್ಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ನಾಹಮಿಚ್ಛಾಮಿ ನಿರ್ಘೃಣಾಮ್ ॥2.13.18bअथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम् ॥ १८ ॥2.11.10bअथ वा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम् ।2.13.19aअथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम् ।2.13.19aअथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम्।2.13.19aअथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम् ।2.13.18bअथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम्॥2.13.18॥
52#19aನೃಶಂಸಾಂ ಕೇಕಯೀಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯತ್ಕೃತೇ ವ್ಯಸನಂ ಮಮ ।2.13.19aनृशंसां केकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं मम ।2.11.10cनृशंसां कैकेयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं महत् ॥2.11.10॥2.13.19bनृशंसां कैकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं महत् ॥ 2.13.19 ॥2.13.19bनृशंसां कैकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं महत् ॥ 2.13.19 ॥2.13.19bनृशंसां कैकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं महत् ॥ २।१३।१९ ॥2.13.19aनृशंसां कैकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं महत्।
53#19bಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜಾ ಕೈಕೇಯೀಂ ಸಂಯತಾಂಜಲಿಃ ॥2.13.19bएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः ॥ १९ ॥2.11.11aएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः ।2.13.20aएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः ।2.13.20aएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः।2.13.20aएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः ।2.13.19bएवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः॥2.13.19॥
54#20aಪ್ರಸಾದಯಾಮಾಸ ಪುನಃ ಕೈಕೇಯೀಂ ರಾಜಧರ್ಮವಿತ್ ।2.13.20aप्रसादयामास पुनः कैकेयीं राजधर्मवित् ।2.11.11bप्रसादयामास पुनः कैकेयीं चेदमब्रवीत् ॥2.11.11॥2.13.20bप्रसादयामास पुनः कैकेयीं चेदमब्रवीत् ॥ 2.13.20 ॥2.13.20bप्रसादयामास पुनः कैकेयीं चेदमब्रवीत् ॥ 2.13.20 ॥2.13.20bप्रसादयामास पुनः कैकेयीं चेदमब्रवीत् ॥ २।१३।२० ॥2.13.20aप्रसादयामास पुनः कैकेयीं चेदमब्रवीत्।
552.13.1920aअथवेति ।2.13.1920aअथवेति ।
562.13.1920bनिर्घृणां निर्दयां प्रत्युत नृशंसां क्रूराम् ॥ 2.13.1920 ॥2.13.1920bनिर्घृणां निर्दयां प्रत्युत नृशंसां क्रूराम् ॥ २।१३।१९२० ॥
57#20bಸಾಧುವೃತ್ತಸ್ಯ ದೀನಸ್ಯ ತ್ವದ್ಗತಸ್ಯ ಗತಾಯುಷಃ ॥2.13.20bसाधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः ॥ २० ॥2.11.12aसाधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः ।2.13.21aसाधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः ।2.13.21aसाधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः।2.13.21aसाधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः ।2.13.20bसाधु वृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः॥2.1.20॥
58#21aಪ್ರಸಾದಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಭದ್ರೇ ದೇವಿ ರಾಜ್ಞೋ ವಿಶೇಷತಃ ।2.13.21aप्रसादः क्रियतां भद्रे देवि राज्ञो विशेषतः ।2.11.12bप्रसादः क्रियतां देवि भद्रे राज्ञो विशेषतः ॥2.11.12॥2.13.21bप्रसादः क्रियतां देवि भद्रे राज्ञो विशेषतः ॥ 2.13.21 ॥2.13.21bप्रसादः क्रियतां देवि भद्रे राज्ञो विशेषतः ॥ 2.13.21 ॥2.13.21bप्रसादः क्रियतां देवि भद्रे राज्ञो विशेषतः ॥ २।१३।२१ ॥2.13.21aप्रसादः क्रियतां देवि भद्रे राज्ञो विशेषतः।
59#21bಶೂನ್ಯೇ ನ ಖಲು ಸುಶ್ರೋಣಿ ಮಯೇದಂ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ ॥2.13.21bशून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम् ॥ २१ ॥2.11.13aशून्येन खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम् ।2.13.22aशून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम् ।2.13.22aशून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम्।2.13.22aशून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम् ।2.13.21bशून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम्॥2.13.21॥
60#22aಕುರು ಸಾಧುಪ್ರಸಾದಂ ಮೇ ಬಾಲೇ ಸಹೃದಯಾ ಹ್ಯಸಿ ।2.13.22aकुरु साधुप्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि ।2.11.13bकुरु साधु प्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि ॥2.11.13॥2.13.22bकुरु साधु प्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि ॥ 2.13.22 ॥2.13.22bकुरु साधु प्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि ॥ 2.13.22 ॥2.13.22bकुरु साधु प्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि ॥ २।१३।२२ ॥2.13.22aकुरु साधु प्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि।
61#22bಪ್ರಸೀದ ದೇವಿ ರಾಮೋ ಮೇ ತ್ವದ್ದತ್ತಂ ರಾಜ್ಯಮವ್ಯಯಮ್ ॥2.13.22bप्रसीद देवि रामो मे त्वद्दत्तं राज्यमव्ययम् ॥ २२ ॥2.13.23aप्रसीद देवि रामो मे त्वद्दत्तं राज्यमव्ययम् ।2.13.23aप्रसीद देवि रामो मे त्वद्दत्तं राज्यमव्ययम्।2.13.23aप्रसीद देवि रामो मे त्वद्दत्तं राज्यमव्ययम् ।2.13.22bप्रसीद देवि रामोमेत्वद्दत्तं राज्यमव्यम्॥2.13.22॥
62#23aಲಭತಾಮಸಿತಾಪಾಂಗೇ ಯಶಃ ಪರಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ।2.13.23aलभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्स्यसि ।2.13.23bलभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्नुहि ॥ 2.13.23 ॥2.13.23bलभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्नुहि ॥ 2.13.23 ॥2.13.23bलभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्नुहि ॥ २।१३।२३ ॥2.13.23aलभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्नु हि।
63#23bಮಮ ರಾಮಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯಗುರೂಣಾಂ ಭರತಸ್ಯ ಚ ।2.13.23bमम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च ।2.13.24aमम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च ।2.13.24aमम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च।2.13.24aमम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च ।2.13.23bमम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च॥2.13.23॥
64#23cಪ್ರಿಯಮೇತದ್ಗುರುಶ್ರೋಣಿ ಕುರು ಚಾರುಮುಖೇಕ್ಷಣೇ ॥2.13.23cप्रियमेतद् गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे ॥ २३ ॥2.13.24bप्रियमेतद्गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे ॥ 2.13.24 ॥2.13.24bप्रियमेतद्गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे ॥ 2.13.24 ॥2.13.24bप्रियमेतद्गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे ॥ २।१३।२४ ॥
65#24aವಿಶುದ್ಧ ಭಾವಸ್ಯ ಹಿ ದುಷ್ಟಭಾವಾ
ದೀನಸ್ಯ ತಾಮ್ರಾಶ್ರುಕಲಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಃ ।
2.13.24aविशुद्धभावस्य हि दुष्टभावा
दीनस्य ताम्राश्रुकलस्य राज्ञः ।
2.11.14aविशुद्धभावस्य हि दुष्टभावा
ताम्रेक्षणस्याश्रुकलस्य राज्ञः ।
2.13.25aविशुद्धभावस्य हि दुष्टभावा ताम्रेक्षणस्याश्रुकलस्य राज्ञः।2.13.24aप्रियमेतद्गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे
विशुद्धभावस्य सुदुष्टभावा
ताम्रेक्षणस्याश्रुकलस्य राज्ञः।
66#24bಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಚಿತ್ರಂ ಕರುಣಂ ವಿಲಾಪಂ
ಭರ್ತುರ್ನೃಶಂಸಾ ನ ಚಕಾರ ವಾಕ್ಯಮ್ ॥
2.13.24bश्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं
भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम् ॥ २४ ॥
2.11.14bश्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं
भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम् ॥2.11.14॥
2.13.25bश्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम् ॥ 2.13.25 ॥2.13.24bश्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं
भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम्॥2.13.24॥
67#25aತತಃ ಸ ರಾಜಾ ಪುನರೇವ ಮೂರ್ಛಿತಃ
ಪ್ರಿಯಾಮತುಷ್ಟಾಂ ಪ್ರತಿಕೂಲಭಾಷಿಣೀಮ್ ।
2.13.25aततः स राजा पुनरेव मूर्च्छितः
प्रियामतुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम् ।
2.11.15aततः स राजा पुनरेव मूर्छितः
प्रियामतुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम् ।
2.13.26aततः स राजा पुनरेव मूर्च्छितः प्रियामदुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम्।2.13.25aततस्स राजा पुनरेव मूर्छितः
प्रियामतुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम्।
682.13.25bसमीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति
क्षितौ विसञ्ज्ञो निपपात दुःखितः ॥ २५ ॥
2.11.15bसमीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति
क्षितौ विसंज्ञो निपपात दुःखितः ॥2.11.15॥
2.13.26bसमीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति क्षितौ विसञ्ज्ञो निपपात दुःखितः ॥ 2.13.26 ॥2.13.25bसमीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति
क्षितौ विसंज्ञो निपपात दुखितः॥2.13.25॥
692.13.2224aशून्य इति ।2.13.2224aशून्य इति ।
702.13.2224bशून्ये निर्जने प्रदेशे ।2.13.2224bशून्ये निर्जने प्रदेशे ।
712.13.2224cइदं रामाभिषेचनम्, न समुदाहृतं खलु किंतु सर्वजनसन्निधौ समुदाहृतमित्यर्थः ।2.13.2224cइदं रामाभिषेचनम्, न समुदाहृतं खलु
किंतु सर्वजनसन्निधौ समुदाहृतमित्यर्थः ।
722.13.2224dयद्वा शून्येन दीनेन मयेत्यर्थः ॥ 2.13.2224 ॥2.13.2224dयद्वा शून्येन दीनेन मयेत्यर्थः
॥ २।१३।२२२४ ॥
732.13.25aविशुद्धभावस्य हि दुष्टभावा ताम्रेक्षणस्याश्रुकलस्य राज्ञः ।
742.13.25bश्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम् ॥ 2.13.25 ॥
752.13.26aततः स राजा पुनरेव मूर्च्छितः प्रियामदुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम् ।
76#25bಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ವಿವಾಸನಂ ಪ್ರತಿ
ಕ್ಷಿತೌ ವಿಸಂಜ್ಞೋ ನಿಪಪಾತ ದುಃಖಿತಃ ॥
2.13.26bसमीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति क्षितौ विसंज्ञो निपपात दुःखितः ॥ 2.13.26 ॥
772.13.2526aविशुद्धभावस्येति ।
782.13.2526bताम्रेक्षणस्य, दुःखातिशयेनेति शेषः ।
792.13.2526cअश्रुकलस्य अश्रुपूर्णस्य ।
802.13.2526dकलिः कामधेनुः ।
812.13.2526eविचित्रं प्रसादनभर्त्सनसहितत्वात् ॥ 2.13.2526 ॥
82#26aಇತೀವ ರಾಜ್ಞೋ ವ್ಯಥಿತಸ್ಯ ಸಾ ನಿಶಾ
ಜಗಾಮ ಘೋರಂ ಶ್ವಸತೋ ಮನಸ್ವಿನಃ ।
2.13.26aइतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा
जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः ।
2.13.27aइतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः ।2.13.27aइतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः।2.13.27aइतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः ।2.13.26इतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा
जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः
विबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा
निवारयामास स राजसत्तमः॥2.13.26॥
83#26bವಿಬೋಧ್ಯಮಾನಃ ಪ್ರತಿಬೋಧನಂ ತದಾ
ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ಸ ರಾಜಸತ್ತಮಃ ॥
2.13.26bविबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा
निवारयामास स राजसत्तमः ॥ २६ ॥
2.13.27bविबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा निवारयामास स राजसत्तमः ॥ 2.13.27 ॥2.13.27bविबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा निवारयामास स राजसत्तमः ॥ 2.13.27 ॥2.13.27bविबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा निवारयामास स राजसत्तमः ॥ २।१३।२७ ॥